Dromedar

Det finst ein stad der dei som jobbar og bur, ikkje tar høgde for at menneska er som dei er. Ute er det pistrande kaldt. Vêret ramlar inn som store, våte klossar. Dørpumpa har ikkje fungert så lenge eg kan hugsa. Folk kjem og går, kjøper kaffe, låner nøkkelen til do, ser til ei barnevogn. Dei fleste lukkar etter seg.