Nattland II

Baklengs i biografien finst ein annan by – eit Shangri-la eg reiser til i søvne. Der er landskap som lagrar barndom og intakte håp. Drøymde stader følgjer reglar i ein utopisk økonomi.

I nattlands nirvana er menneska uskadelege for kvarandre. Dei driv vekselbruk med broccoli og hestehov, og verdset både pynt og nytte. Dei ernærer seg på ein diett med rikeleg av fiber og vatn, og i skrittet luktar dei mildt vanilje.

Fjerten eg sleppte i heisen hit ned, har lokka til seg folk frå mellometasjane. Langs vegen attende står det nye fasadar. Det er ein annan stad eg flyttar til.

Mørke strek av asfalt rissar opp figurar eg skal leva inne i. Kan vi kle opp vilkåra som omgir oss? Ta med fargar og tekstur. Grav fram stranda under reguleringsplanen. Eg har restar av kjærleik og vil laga ein collage av liv i lag med deg.

Nattland I

I klagemåla mot det som finst i vaken tilstand, har eg sjølvsagt rett. Nestekjærleiken er lokal, gatene for breie, lufta grå og full av støy. Borgarane sit for mykje inne, og eigedomsmeklarane har balletak på estetikken. Menneska har bytta draumar mot konsum. Eg sjølv er altfor gretten.